De lente in zwart-wit

Na de vrijmarkt – hoe gezellig ook – is het een verademing om in het bos te wandelen. Er schijnt een voorzichtig lentezonnetje en het is niet meer zo koud. De takken hebben knopjes. Ik hoor alleen vogels.

Dat de lente in de lucht hangt ervaar ik als een onontkoombaar iets, een krachtige beweging van de natuur. Het geeft hoop, kracht en vertrouwen dat het leven altijd weer dóórgaat.

In stilte, door de viewfinder van mijn camera zoek ik naar vormen, schaduwen en lichtval – hoe het licht precies valt en waar het vandaan komt. Ik doe zoveel mogelijk met de hand. Omdat ik zwart-wit fotografeer krijg ik hele andere foto’s dan wanneer ik in kleur schiet. Elke handeling heeft aandacht nodig, dat dwingt me om de tijd te nemen. En dat doe ik maar al te graag.

(Klik op een foto voor een vergroting)

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek, saxofonist, webdesigner en tekstschrijver. Gezinskampioen tafeltennis. En alstie tijd over heeft ook fotograaf. Onregelmatig op Twitter en Instagram. Eindredacteur Jazz Bulletin.

Plaats een reactie