Een onverwachte ontmoeting met Steve Gadd

Vorige week parkeerde ik mijn auto bij een benzinestation.

Toen ik opzij keek, zag ik Steve Gadd. In de auto die naast mij stond geparkeerd.

Ik herkende hem meteen. Hij stapte net uit.

Gadd was met zijn Nederlandse manager Daan van Rijsbergen (die ik ken van mijn optredens met Alain Clarke). Daan zette ons op de foto – doe ik normaal nooit maar hey, dit is Steve fakking Gadd – en trakteerde op koffie.

De legendarische drumkoning was een paar dagen in Nederland en op weg naar Schiphol, om te gaan toeren met Chick Corea.

Ik keek op de klok, dacht aan mijn afsprak en besloot dat ik met dit verhaal wel een kwartiertje later kon komen.

https://www.instagram.com/p/Ba9Ugx9lhZc

Daar stonden we dan, te kletsen over alledaagse dingen aan zo’n lullig barretje tussen de forensen, die druk waren met het nuttigen van gehaktballen, broodjes en kranten, maar die natuurlijk helemaal niet weten wat een grootheid Steve Gadd is.

Toen ik even later de A2 opreed, hoorde ik alle honderd platen waar hij op meespeelt, allemaal tegelijk, door elkaar heen in mijn hoofd.

Er kwamen allerlei vragen in me op, die ik nog had willen stellen.

De grote glimlach op mijn gezicht bleef een dag of drie staan.

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek, saxofonist, webdesigner en tekstschrijver. Gezinskampioen tafeltennis. En alstie tijd over heeft ook fotograaf. Onregelmatig op Twitter en Instagram. Eindredacteur Jazz Bulletin.

Plaats een reactie