Here comes the rain

Een verhaal over een liedje. Of eigenlijk: een liedje over een verhaal.

Als ik een liedje heb gecomponeerd zeg ik altijd plechtig tegen mezelf: ‘De muziek spreekt voor zich. Wat een ander ervan vindt, welke betekenis iemand eraan geeft, daar heb ik niks over te zeggen.’

Of een nieuw nummer raakt en blijft hangen, hangt random af van niet-muzikale factoren.

De muziek moet bijvoorbeeld wel een beetje bij je interieur passen. Of bij de kleur van je nieuwe espressomachine.

Wat nu, als jouw zacht gezongen bossa nova geen match is bij de kalfslederen sleutelhanger van je nieuwe Audi e-tron GT quattro?

Als artiest heb je simpelweg geen enkele zeggenschap over de weg die een liedje bewandelt in andermans leven.

Ja wie bepaalt of een liedje op de radio wordt gedraaid? Of toevallig in de playlist terechtkomt die jij volgt? Als we dat toch wisten…

Hoe het werkt?

Geen idee.

Dus als ik eindelijk weer eens een nummer af heb, kijk ik er meestal naar als een koe die net een kalf heeft gebaard.

Ik ruik er nog even aan, of alles goed is gegaan. Maar verder weet ik het ook niet, succes ermee. Op naar de volgende.

Maar Here comes the rain schreef zichzelf, godzijdank.

Instrumentale popmuziek

De melodie was sterker dan ik.

Wat ik erover te zeggen had, deed er gewoon even heel weinig toe. Ziedaar de sleutel tot het daadwerkelijke componeren.

Het liedje wás er gewoon ineens.

De saxofoon heeft hier de hoofdrol. Maar ja, is het nu pop of jazz? Of misschien ‘instrumentale pop’?

Ik zie het meteen voor me, in een platenzaak, waar een jonge platenverkoper op haar eerste werkdag een vraag krijgt van een klant: ‘Zeg, heeft u toevallig nog interessante instrumentale pop binnengekregen?’

Fris

Ik had er lol in, om Here comes the rain te maken.

Er komt altijd een moment waarop ik de geluiden uit mijn computer zat ben. Dan roep ik mijn vriendjes erbij met hun instrumenten van vlees en bloed. Zij kunnen echt spelen. Bovendien benaderen ze de muziek fris en komen met goede ideeën.

Dan afmaken en mixen. Je probeert nog iets, je voegt wat toe, je haalt toch nog een partijtje weg.

Toen het klaar was, vroeg ik Frits de Beer om er een video bij te maken. Hij zegt geen video maar liever ‘film’.

Anyway, op de ochtend van 22 maart 2019 was het nummer klaar. Inclusief beeld van Frits. Ik zette het op YouTube.

Vader

Diezelfde dag hield ik de wacht bij mijn zieke vader, en hij overleed die avond.

Ik hield zijn hand vast toen hij zijn laatste adem uitblies.

Zo intens en indrukwekkend.

De duurde lang voordat het allemaal tot me doordrong. De dagen die erop volgden verwaaiden in een soort roes.

Het is een bijzondere periode die ik nooit meer vergeet.

Daarom is Here comes the rain voor mij altijd verbonden aan deze gebeurtenissen.

Ik ben heel trots op het nummer. En ik denk, nee ik wéét dat mijn vader ook trots zou zijn.

Credits

Tom Beek – tenor sax, keyboards, tamboerijn, glockenspiel
Arto Boyadjian – basgitaar & akoestische gitaren
Erik Rutjes – electrische gitaren
Joost Kroon – drums
Tijmen Zinkhaan – mix
Udo Pannekeet – mastering
Frits de Beer – film/editor

(C) 2019 TomLaLa Records TLLR 2019-07

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, tekstschrijver, webdesigner, maakt foto's, video's en grafisch ontwerp. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Plaats een reactie