Chris Cheek: jazz pionier

Het wémelt van de briljante muzikanten. Moedeloos kun je ervan worden. Er zijn er ook zoveel. Je moet er soms tegenáán lopen. Dat had ik met Chris Cheek. Het duurde even voordat ik zijn spel leerde waarderen. Maar toen sloeg het in als een bom. Maar wacht even, Chris wie?

Chris Cheek is misschien niet zo bekend als zijn tijdgenoten Chris Potter, Joshua Redman, Seamus Blake of Mark Turner. En niet te verwarren met Chris Speed. Hij speelt wél in Rudder, met Steve Swallow, op Paul Motian’s Reincarnation of a Love Bird, in Charlie Haden’s Liberation Orchestra en bij de Bloomdaddies.

Saxofonist Chris Cheek is fantastisch en uniek. Hij speelt volstrekt origineel. Van alles wat ik hem horen spelen, heb ik nog niet één keer een herhaling gehoord, van iets dat hij daarvoor speelde. Je hoort en ziet hem soms worstelen, hij speelt echt in het moment. Hij komt met verrassende wendingen, melodische vondsten en interessante bewegingen. Hij neemt enorme risico’s, technisch en muzikaal. Maar het blijft solide, herkenbaar en geweldig in time. Een pionier, als je het mij vraagt.


1 reactie op “Chris Cheek: jazz pionier”

Plaats een reactie

×

Leuk dat je er bent!

Stuur gerust een berichtje van WhatsApp of een e-mail naar post@tombeek.nl. Ik hoor je graag!

× Even appen?