Een van mijn favoriete fotografen is Alec Soth. Zijn werk heeft een zeldzaam soort diepte.
Bij elke pagina in Sleeping by the Mississippi (2004) voelt het alsof ik urenlang voor een schilderij sta.
Zijn visie op fotografie is aards, menselijk en eenvoudig. ‘De camera vormt tegelijk een raam en een spiegel’, zegt hij, ‘de mogelijkheden zijn eigenlijk heel beperkt’. Door Soths monnikachtige techniek ontstaat diepte in de foto’s. Een beeld heeft altijd meerdere lagen.
Hij neemt veel tijd voor het maken van foto’s, maar laat ook veel ruimte voor toeval. ‘I photograph the physical space between me and the subject.’
