Dit seizoen ben ik optimistisch over de kansen van Ajax. Toch ben ik blij dat er afgelopen weekend geen klassieker werd gespeeld.
Feyenoord was simpelweg unstoppable. Het stroomt, het danst en het loopt gesmeerd in Rotterdam.
Liefde voor een club is leuk, maar kan nooit belangrijker zijn dan liefde voor – en het herkennen van – goed voetbal. Sterke tegenstanders geven een overwinning uiteindelijk ook meer gewicht – je wint liever van Real Madrid dan van FC Doesburg-Zuid.
In Valente, Vanhoutte en Zechiël zag ik het middenveld van de toekomst. Geweldig. Méér van dit.
Soms moet je gewoon je hoed afnemen en applaudisseren.
