'Sugah Daddy' nieuwe single D'Angelo

Michael Eugene Archer (1974) wordt gezien als de messias van de neo-soul. Hij betrekt veel bekende, geljkgestemde artiesten bij zijn missie, zoals Common, Erykah Badu, Questlove, Pino Palladino, Roy Hargrove, Charlie Hunter en Q-Tip. Sommigen van hen spelen (en schreven) mee op Voodoo, het revolutionaire album waarmee D’Angelo zich in 2000 afzet tegen de slappe R&B die in de hitlijsten te horen was.

Dat hij als boegbeeld wordt gezien, is niet vreemd. Hij speelt waanzinnig piano, zingt virtuoos, heeft zijn huiswerk heel goed gedaan. Bovendien heeft hij een ongelooflijke stage presence. De muziek van zijn voorgangers kent hij binnenstebuiten. Aan bijvoorbeeld James Brown, Curtis Mayfield, Marvin Gaye, Sly Stone en Prince. Die schatplichtigheid benadrukt hij op zijn albums en in zijn live-shows. De concerten die Voodoo begeleidden — inclusief North Sea Jazz 2000 — worden door velen beschouwd als legendarisch. Een held is geboren. Maar dan wordt het stil. Maar liefst twaalf jaar gingen voorbij, waarin we héél soms een glimp opvingen van de funkateer. Al die tijd gonst het van de verhalen over zijn comeback. De verwachtingen zijn hoog gespannen.

In het voorjaar van 2012 is D’Angelo terug. Hij speelde een paar shows in Europa — hier in Nederland speelde hij tweemaal voor een dampend Paradiso. Sugah Daddy stond al op de playlist als één van de nieuwe stukken. Dat hij ‘het’ nog steeds ‘heeft’, hebben we allemaal kunnen zien en horen. Zijn diepe, mystieke funk blijkt nog steeds toonaangevend. Soul gaf hij een nieuwe manier van fraseren. Zijn bekende luie stijl van spelen — ook wel J Dilla stijl genoemd, naar de hip hop pionier — heeft een ritmische trend gezet die niet meer te stoppen is. De nieuwe single Sugah Daddy loopt vooruit op de release van het album Black Messiah.

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, webdesigner en fotograaf. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Plaats een reactie