De genadeloze baspartij van Adam Blackstone

De baspartij van Adam Blackstone op Fell in love with a boy van Joss Stone is er één om in te lijsten. Om steeds weer op te zetten en naar uit te kijken. Wat is er zo bijzonder aan?

Wanneer haar debuutalbum The Soul Sessions (2003) uitkomt, is Joss Stone pas zestien. Wat een statement, wat een plaat. En vooral: wat een heerlijke, ontspannen soulmuziek zonder gedoe en tierelantijnen.

Het veelgeprezen album werd geproduceerd door de legendarische zangeres Betty Wright en heeft een opmerkelijk concept. Er staan covers op uit een geheel ander genre en allemaal uit de jaren zeventig.

De eerste single Fell in love with a boy is daarop de enige uitzondering. Het origineel komt uit uit 2001: The White Stripes brachten het uit als Fell in love with a girl. Wat een vondst!

The Roots

Wright en Stone schakelden voor het inspelen van deze track The Roots in. Wie daar in spelen weet je nooit. Alleen Questlove en Black Thought hadden afgelopen jaren een basisplaats. Het werd geen cover, maar een remake. En wat voor één.

Deze versie heeft zowel lichtheid als mystiek. Het arrangement is gebouwd op een hook, een combinatie van de zang-riff (ah-ah-ah) en de baslijn. Het heeft precies één akkoord teveel om het funk te noemen. Toch lijkt het daar het meeste op.

Knap gedaan. En heel origineel. Je moet het maar horen in het origineel van The White Stripes! Het contrast tussen het origineel en deze versie van Joss Stone had in elk geval niet groter kunnen zijn.

Adam Blackstone

Je kunt Adam Blackstone gerust beschouwen als een van de wonderkinderen van de R&B. Hij ontwikkelde zich tot muzikaal leider en rechterhand van grootheden als Justin Timberlake, Pharrell, Jay-Z en Jill Scott. Hij bespeelt meerdere instrumenten, maar is vooral de koning op de bas.

Blackstone stapt in met zijn Fender Deluxe en speelt op deze heerlijke, rijdende trein mee alsof hij er altijd al bij was. Hij benadert Feel in love with a boy niet als een laffe studioklus. Hij laat het heerlijk stuiteren. Houdt niet in, vertraagt niet, versnelt niet. Nee, alles precies op tijd. Helemaal erin. Precies zoals het moet zijn. And then some. Spelen met boter en suiker, noem ik het.

Het is zijn energie die uit de noten spreekt. Noem het geloof, noem het levensvreugde. Er zit zóveel leven in die baspartij. Adam Blackstone heeft de sound, de time, de presence, het overzicht, maar ook vrijheid. Hij speelt het liedje, maar speelt playful. Hij dolt er een beetje mee. Maar ook weer niet teveel. Zoiets moet je aanvoelen.

Hoogtepunt is natuurlijk rond 1’35”, wanneer Blackstone het F7 akkoord alle hoeken van de kamer laat zien, zonder ook maar één keer de groove te verliezen. Groots. Er zijn overigens twee versies. Eentje met effect (die hoor je ook in de video) en eentje met veel minder effect (staat op de plaat).

Geniaal. Het enige wat je kunt doen, is herhalen, herhalen.

Credits

Joss Stone – lead vocals
Betty Wright, Angie Stone – background vocals
Adam Blackstone – bass
Ahmir “Questlove” Thompson – drums
Kirk Douglas – guitar
James Poyser – keyboards
Kamal – keyboards

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, fotograaf, consultant en WordPress specialist. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Gedachten over “De genadeloze baspartij van Adam Blackstone”

Plaats een reactie