Lee Morgan: het eind van een begin

De film I Called Him Morgan (2016) over het leven van Lee Morgan is nu op Netflix te zien.

Er zijn weinig trompettisten die zo helder en vurig spelen als hij. Wie kent hem niet van Art Blakey & the Messengers, van Blue Train, van legendarische Blue Note platen zoals The Sidewinder? Het grote talent dat de toon zette in het gouden tijdperk van de jazz, ergens tussen Clifford Brown en Freddie Hubbard.

De anderhalf uur durende film van regisseur Kasper Collin is een indrukwekkende sfeertekening van de tragische levensloop van de briljante jazztrompettist. Er zijn interviews te zien en te horen met Wayne Shorter, Bennie Maupin, Billy Harper, Jamie Merritt, Al Tootie Heath, met Lee Morgan zelf en zijn vrouw Helen, die in het verhaal een even bizarre als belangrijke rol speelt.

Het geluids- en beeldmateriaal is duidelijk samengesteld met veel zorg, geduld en liefde voor de muziek. De cinematografie is schitterend. De originele videofragmenten zullen elke liefhebber van het ‘gouden’ Blue Note tijdperk aanspreken.

Wie alleen een documentaire verwacht wordt door I Called Him Morgan waarschijnlijk aangenaam verrast; zelf werd ik meegesleept door het verhaal. Lee Morgan’s kraakheldere spel staat in schril contrast met de soms dramatische wendingen.

Morgan overleed in 1972 en is slechts 33 jaar geworden. Zijn muziek blijft.

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, webdesigner en fotograaf. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Reacties op “Lee Morgan: het eind van een begin”

Plaats een reactie