Plaatjes draaien met The Pointer Sisters

Dit ken jij vast niet! Heb je deze live-opname met die-en-die al gehoord? Wist je dat dit twee jaar daarvoor al is opgenomen door zus-en-zo? Dat idee. En dan eindeloos met cd’s, lp’s en zelfs cassettes in de weer. Dansen door de kamer, tot diep in de nacht.

Plaatjes draaien was jarenlang mijn favoriete ritueel om de dag mee af te sluiten. Liefst in gezelschap van een andere muziekfreak. Zodat je elkaar kunt verrassen.

Zo kwam ik na een optreden ’s avonds laat bij een vriend thuis voor een afzakkertje. Na een tijdje haalde hij een verweerde, donkere lp-hoes tevoorschijn haalde. ‘Dit moet je horen!’ Mijn bek viel open.

Ik hoorde een waanzinnig funky drummer. Boem-boem-tak. Verder niks bijzonders, zou je denken. Maar probéér het maar eens. Superlekker en swingend gespeeld. De geladen zangpartijen sloegen ook in als een bom. Ik dacht Bonnie Pointer te herkennen aan haar schelle timbre. Bleek het haar zus te zijn, Anita. De samenzang van de gezusters Pointer — die hier nog met zijn viertjes zingen, later uit elkaar gingen en uiteindelijk met zijn drieën overbleven — is helder en strak. En zo intens. Wat een power! Deze vrouwen weten waar ze het over hebben. Ook die puntige gitaarpartij is perfect gedoseerd. Zoals alles in het arrangement. Minimaal maar toch essentieel; voelbaar aanwezig.

Het was Yes We Can Can. De tekst is positief en hoopvol:

“Make this land a better land
In the world in which we live
And help each man be a better man
With the kindness that you give”

Deze boodschap van The Pointer Sisters komt rechtstreeks uit de kerk! Welke kerk, dat maakt me op zo’n moment dan weinig uit. Zou die bassist zich niet stierlijk vervelen? Als ‘ie elke maat hetzelfde moet spelen? Nee natuurlijk niet! Juist door de herhalingen zit er een soort hypnotiserende opbouw in. De hoes leerde me wat ik had kunnen weten. Het liedje werd geschreven door Allen Toussaint, de peetvader van het zuiden, de founding father van The Meters, de uitverkoren apostel van Professor Longhair. De koning van New Orleans — samen met Dr. John. Wat een feest! Op naar de volgende plaat. Zo kan een mens redelijkerwijs toch niet op tijd naar bed?

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, webdesigner en fotograaf. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Plaats een reactie