Carmiggelt

Het is vakantie! Nu zullen er altijd mensen zijn die zeggen: als muzikant heb je toch altijd vakantie: je mag laat opstaan, je verdient je brood met je hobby, dus je mag niet mopperen.

De klok rond slapen deed ik al zelden, maar sinds ik vader ben, al helemaal niet meer. Dagelijks vóór het krieken van de dag sta ik al een flesje te maken. Of ik nu om vier uur ’s nachts thuis ben gekomen van een optreden in Groningen of niet. Met alle plezier overigens. Maar uitslapen kun je het niet noemen.

Nu we het er toch over hebben. Dat ‘van je hobby je beroep maken’ lijkt misschien mooi in de hoofden van de onwetende buitenstaander. Maar soms neigt mijn werk meer naar liefdadigheidswerk. Zo begint mijn beroep inmiddels verdacht veel op een hobby te lijken.

Maar nu dus vakantie. Ik heb deze heerlijke gelegenheid aangegrepen om boeken te lezen. Ik greep in de boekenkast naar een oude liefde: de ‘cursiefjes’ van Simon Carmiggelt.

Zijn werk leerde ik pas kennen bij zijn overlijden in 1987. Dat is doorgaans het moment waarop iemand meer aandacht krijgt dan in zijn hele leven daarvóór. Gelukkig voor mij, want ik was meteen fan van zijn fraaie portretten, heldere beschrijvingen en prachtig taalgebruik. Vooral de Kroegverhalen zijn kostelijk en geniaal geschreven. Volgens mij is Carmiggelt de grootvader van de column. Misschien is hij zelfs wel de grondlegger van het bloggen.

Hij is de meester van de melancholie op de vierkante meter. In een paar honderd woorden het leven van alledag beschrijven, op maat gegoten in een vermakelijk verhaal met een kop en een staart, iets wat je mééneemt in de dag, waar iedereen zich in herkent en wat de moeite van het nalezen nog waard is. Je denkt bij alles: kon ik maar zo schrijven als Carmiggelt. Ik wel tenminste. Tot die tijd laaf ik me aan zijn werk. Lang leve de vakantie! Ik lees nu Mooi weer vandaag uit 1965— een aanrader.

Carmiggelt draaide in zijn tv-programma altijd In a sentimental mood. Deze versie van Steps Ahead is één van de mooiste uitvoeringen die ik ken.

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, webdesigner en fotograaf. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Reacties op “Carmiggelt”

  1. http://kassa.vara.nl/radio/afspeelpagina/fragment/tony-van-verre-ontmoet-simon-carmiggelt/speel/1/ / http://www.bol.com/nl/s/boeken/zoekresultaten/Ntt/Tony+van+Verre+ontmoet+Simon+Carmiggelt/search/true/searchType/qck/N/8299/sI/true/sA/200/sc/books_all/index.html > Mijn opa was fan, Carmiggelt is met de paplepel ingegoten dus. Deze uitzending herinner ik mij nog goed. Het boek – integrale versie van de uitzending – over Ko van Dijk heb ik nog ergens. Ik voegde het boek van Carmiggelt (Bol) bij. Mooie blogs, ik geniet ervan.

    Beantwoorden
  2. Carmiggelt is aan mij voorbij gegaan, maar rond die tijd ontdekte ik Steps Ahead aan de hand van dat album Magnetic. In a Sentimental Mood, samen met Skyward Bound van twee albums daarvoor, kom ik elke keer weer bij terug. Boze tongen noemen het een ‘uithangbord voor de Akai EWI’, maar ik vind het meesterlijk.
    Hardly related, maar wel de moeite waard om te noemen: de documentaire/film ‘Man on Wire’ over de franse koordanser die illegaal tussen de WTC torens overstak, waar de albumcover op gebaseerd is.

    Beantwoorden

Plaats een reactie