Geef cassettes het eeuwige leven

Een paar jaar geleden overleed mijn auto midden in Den Haag. Van Willem, mijn geweldige auto-mannetje in Voorschoten, kreeg ik zo lang een autootje te leen. Een knalrode Peugeot 205, bouwjaar eind jaren tachtig, die niet harder ging dan 107 km/u. Geen stuurbekrachtiging, geen hoofdsteun, geen airco. Overal hondenharen. Alles in deze rijdende bolhoed kraakte en piepte. De ventilator maakte meer lawaai dan de rest van de auto. Toch was ik als een kind zo blij met deze auto. Maar nu komt het: deze auto had een CASSETTE-SPELER!

Meteen haalde ik al mijn cassettebandjes uit de mottenballen. Die hadden als een verzameling ingeblikte sardientjes opgebaard gelegen in een Curver®-doos uit de jaren tachtig. Zo’n doos die altijd — en nagenoeg ongeopend — steeds was meeverhuisd. Ik verspreidde mijn vergeelde geluidskapitaal over de lege autostoelen.

Een voor een draaide ik al mijn bandjes. En ik hoorde een deel van mijn leven terug. It all came back. Bijzondere concerten. Repetities van eigen groepen die niet meer bestaan. Bootlegs. Oude studiebandjes. Mijn eerste demo’s. Optredens met bandleiders die inmiddels zijn overleden. Radio-specials die daarna nooit meer zouden terugkomen. Platen die niet meer te krijgen zijn. Zomerlijstjes, de beste saxsolo’s, liefdescollecties. Kortom: voor elke stemming wat wilds. Playlists avant la lettre.

Wekenlang genoot ik intens van deze goudmijn. De soundtrack van mijn vroegere leven. Vaak bleef ik nog een uur in de auto zitten luisteren, terwijl ik allang was geparkeerd. Tot ik genoeg gespaard had om de reparatie van mijn eigen, gewone auto te betalen. De geleende Peugeot 205 moest weer terug.

Dat was drie jaar geleden. Als ik dit schrijf, is de volgende verhuizing op komst, maar die afzichtelijke Curver-doos gaat zeker niet mee. Daarmee wek je muziek niet tot leven, weet ik nu. Integendeel.

Maar alle bandjes bewaren? Ook geen optie. Dan maar over een onverbiddelijke eerste selectie. De overgebleven negentig cassettes vervolgens overzetten. Maar waarop? Analoog afspelen in een hifi-cassettedeck en dan hi-res opnemen in de computer? Nee, een stereo-installatie heb ik al jaren niet meer en ik weiger om honderden euro’s uitgeven aan nieuwe apparatuur die ik daarna hoogstwaarschijnlijk nooit meer gebruik. En zó goed is de geluidskwaliteit van die bandjes nu ook weer niet. Dan maar een digitale oplossing. Het werd een ‘cassette naar mp3 converter’. Prima oplossing. Nu heeft mijn muzikale schat het eeuwige leven.

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, webdesigner en fotograaf. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Reacties op “Geef cassettes het eeuwige leven”

Plaats een reactie