Over Michael Jackson in 1977

Onlangs zag ik een zwartwitfoto van Michael Jackson. Het bleek een beroemde foto te zijn, gemaakt door Claude Vanheye in 1977 in de Amsterdamse Jordaan. In de foto gaat een hele wereld schuil. Een heel andere tijd. Als een Erik die in zijn insectenboek stapte, verdween ik in deze foto.

De foto

Kijk, een Ford Taunus. Daar reed mijn opa in. Wow, 1977. De tijd van bontjassen en wijde pijpen. Roken in het vliegtuig. Van Earth, Wind & Fire, 10cc, Billy Joel, Abba, Santana, Jeff Wayne, The Eagles en Grease. Een tijd met nog niet zoveel regels. Met maar twee televisiezenders, één hitlijst en een paar radiozenders. Mensen hadden maar één telefoon, die stond thuis. Was je er niet, dan was je er niet. Kun je je nu niet meer voorstellen. De tijd van de eerste synthesizers, van opnemen op 12 inch spoelendecks, van TopPop, van Penny de Jager en van dansen in een ‘dancing’. Veronica komt naar je toe deze zomer! Op de foto heeft Michael Jackson een grappig onderonsje met de fotograaf. Kijk, Michael heeft zelf ook een camera bij zich. Analoog natuurlijk. Foto’s die later ontwikkeld moesten worden. Wie kan zich dat anno 2013 voorstellen: foto’s maken zonder dat je meteen kunt kijken.

Wat mij nog het meeste fascineerde is Michael Jackson intussen bezig was een wereldplaat te maken. Off the Wall zou in 1979 pas uitkomen, maar de basis was in 1977 al gelegd. Wát gaat er in je hoofd om, op het moment dat je zulke geweldige muziek bedenkt, speelt, danst, zingt? Ik wil in deze foto stappen, erin blijven. Een paar dagen met hem meelopen. Even voelen hoe het is, om Michael Jackson te zijn in 1977.

tom beek (c) hans reitzema

Tom Beek is saxofonist, schrijver, fotograaf, consultant en WordPress specialist. Regelmatig te vinden op Twitter en Instagram. Gek op jazz en koffie. Ruikt aan boeken.

Gedachten over “Over Michael Jackson in 1977”

  1. Deze periode tot en met Bad is de beste periode van Michael.
    De energie die hij uitstraalt is voor mij altijd aanstekelijk en inspiratievol.

    Beantwoorden
  2. Wauw, wat een foto. Sleept je zo mee terug in de tijd inderdaad. Ik was bijna drie, had net een broertje gekregen en keek elke week naar Toppop met mijn moeder.
    Nu ben ik zelf moeder. Mijn oudste zoon werd 10 laatst. Hij kreeg een cd-box met al het werk van Michael Jackson. Élke dag luistert hij er naar, vooral naar Thriller, want daar mee laat hij zien dat hij al groot is en dat best wel durft. Kleine broer smeekt dan: ‘Niet Thriller, die vind ik eng!’ Hij leeft dus nog steeds voort, Michael.

    Beantwoorden

Plaats een reactie