Here comes the rain
Het moment waarop ‘Here comes the rain’ klaar was, kwam op een bijzonder moment.
Het moment waarop ‘Here comes the rain’ klaar was, kwam op een bijzonder moment.
Wie denkt dat Kool and the Gang alleen maar gladde discohits heeft geproduceerd, heeft het mis. Jungle Boogie werd in 1994 door Quentin Tarantino gebruikt in de cultfilm Pulp Fiction. Ook Summer Madness zou je kunnen herkennen, dat werd gecoverd en gesampled door bijvoorbeeld Mary J. Blige, DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, Gang … Lees meer
De muziek van zangeres Madeleine Peyroux is doorspekt van blues en melancholie. Over haar geweldige versie van Dance Me to the End of Love.
Lekker, dacht ik, Aretha Franklin. Maar ik had het mis. Het was Fontella Bass,
Niemand kan om Curtis Mayfield heen. De visionair muzikant blijft bescheiden ‘Ik ben in de eerste plaats een entertainer.’
Het digital-only album Conversations is het tweede live-album van het Tom Beek Quintet.
Een collega-muzikant haalde een verweerde, donkere lp-hoes tevoorschijn. ‘Deze moet je horen!’
Dit is het verhaal van I heard it through the grapevine van Marvin Gaye.
Zet hem naast David Bowie, James Brown, de paus of de koningin: in stijl doet Robert Palmer voor niemand onder. Uit zijn stem klinkt onmiskenbaar soul en roots. Hij heeft een zeldzaam soort klasse. Dicht bij het vuur Palmer groeit op in Malta, waar zijn vader gestationeerd is als marine-officier. Via de Amerikaanse radio leert … Lees meer
De invloed van hiphop-producer J Dilla is huge. Wat maakt hem geliefd? We duiken in een bijzonder aspect: zijn beats. Over samplers, swing en de Akai MPC3000.
Voor velen was Rappers’ Delight uit 1979 de kennismaking met rap en hiphop. Door toedoen van producer Sylvia Robinson kreeg de subcultuur een miljoenenpubliek.
Op uitnodiging van Jazz Bulletin schreef ik een stukje over mijn dierbare collega trombonist Bart Lust die onverwachts op 50-jarige leeftijd overleed. Ik speelde zo’n zeven jaar intensief met hem samen.
Normaal gesproken was het zeker een kwartier lopen, vanaf Den Haag Centraal. Maar na negen minuten stond ik voor de ingang van café De Bordelaise. Het was 1990 en ik ging hem voor de allereerste keer live bewonderen, mijn held saxofonist Ruud Brink. Een zeldzaam soort opwinding maakte zich van mij meester toen ik de … Lees meer
Op tv zag ik een fragment van het kunstschaatsen op de Olympische Spelen. Een Koreaans duo was aan de beurt: Ryom Tae-ok en Kim Ju-sik. Toen ze begonnen, voelde ik het meteen. Kijken ze gewoon blijer dan de anderen, of bewegen ze mooier? Er is iets met deze twee. Ze doen dit zo mooi sámen, zo … Lees meer
Nietsvermoedend had ex-Deep Purple-bassist Roger Glover een nummer geschreven, dat in Nederlandse 3 weken lang op nummer-één zou staan.
Voor een goed liedje heb je aan twee akkoorden genoeg. Over Chuck Berry, Emmylou Harris en Pulp Fiction.
Zelfs als je het hele jaar onder een steen hebt gelegen in de bergen van Patagonië, was er geen ontkomen aan The Shape of you. Sinds 6 januari 2017, de dag waarop het nummer van Ed Sheeran officiëel uitkwam, is het met bijna drie miljard views op YouTube en zo’n anderhalf miljard streams op Spotify één van … Lees meer
Wat is er met Penny Lane van The Beatles waardoor het klinkt als de perfecte wereld?
Mensen zijn niet perfect, maar muziek kan dat gelukkig wél zijn. Voor mij, als er toch één nummer perfect te noemen is, is dat wel Glamour Profession van Steely Dan, van het album Gaucho. Dat ontdekte ik pas laat: rond mijn vijfentwintigste. Het aantal momenten waarop je helemaal omver wordt geblazen door nieuwe muziek, wordt … Lees meer
De film ‘Chasing Trane’ wil een niet eerder vertoond perspectief bieden op het leven en werk van saxofonist John Coltrane.
Alles wees erop dat ik mijn propedeuse niet ging halen. Zo lang mogelijk in bed liggen. Wat er ‘s avonds zou gebeuren was het enige dat telde. Ergens eten, roken, drinken, hangen, plaatjes draaien – dat was mijn ritme. Mijn dagen hadden geen begin en geen einde. Ik was continu platzak — dat kon er … Lees meer
Je gelooft het niet, maar toen ik vorige week mijn auto even bij een benzinestation langs de A2 parkeerde, zag ik Steve Gadd. Hij zat in de auto die naast mij stond geparkeerd. Ik herkende hem meteen. Hij stapte net uit. Gadd was met zijn Nederlandse manager Daan van Rijsbergen (die ik ken van mijn … Lees meer
Ik pak een blikje uit de koelkast van een of ander tankstation, wanneer mijn gedachten afdwalen naar mijn lieve vrienden Danny en Marleen, die zojuist met het overlijden van Hans Vermeulen een dierbare vriend zijn verloren. Ik denk aan de vluchtige ontmoeting die ik ooit met hem had. Hans Vermeulen had een kamerbreed charisma. Een … Lees meer
Bij het horen van Everybody’s Got to Learn Sometime gaan mijn herinneringen automatisch terug naar 1980, de zomervakantie van Xanadu en New York, New York. Deze tranentrekker is het enige nummer waar de Britse popgroep The Korgis noemenswaardig succes mee boekte. In Nederlandse Top 40 haalde Everybody’s Got to Learn Sometime de elfde plaats. Het … Lees meer
Het album Kind of Blue van Miles Davis wordt algemeen beschouwd als het beste jazzalbum aller tijden. Hoe kwam het tot stand? Wat ging er precies aan vooraf?
Gebruik je foto’s van Google dan loop je risico. Ik kreeg de advocaten van Getty Images op mijn dak. Waarom eigen of rechtenvrije foto’s beter zijn.
‘Een soort David Sanborn, maar dan op tenor.’ Zo zou ik ergens in 1984 mijn klankideaal waarschijnlijk hebben omschreven. Hij was één van de eerste saxofonisten van wie ik volkomen idolaat was, van wie ik álles wilde naspelen. Mijn ontdekkingsreis begon bij het live-album Straight to the heart. Saxofoongeluid Wat Sanborn heeft, heeft niemand. Die … Lees meer
In de tekst haalde Lindsey Buckingham flink uit naar de vrouw bij wie hij weg wilde gaan. Ze heette heel toevallig Stevie Nicks en zat heel toevallig in dezelfde band.
Becker was al jaren ziek. Toch zag niemand aankomen dat 3 september 2017 de dag zou worden waarop Steely Dan ineens geschiedenis was.
Hoe ongelooflijk virtuoos en sharp Wynton Marsalis in de jaren tachtig was, is te horen en te zien in de documentaire Catching a snake uit 1985.
In de eerste paar seconden lijkt Miss You vooral op een middelmatig funkbandje dat The Meters probeert na te doen. Wat die zanger doet, is toch geen zingen; meer oversekst kwijlen in de microfoon. Is de drummer nu steeds te laat? En ze mogen wel eens repeteren! Totdat je hoort. Deze heren hebben serieus lol … Lees meer
In februari 2017 verwelkomde Martijn van Iterson zijn Newyorkse gitaarcollega Peter Bernstein als gast voor een workshop op het vermaarde Conservatorium van Amsterdam. Maar daar bleef de ontmoeting niet bij. Van Iterson had voor Bernstein een informeel optreden en een goddelijke ritmesectie geregeld op de plek, waar jazz zich het meeste thuisvoelt: de kroeg. Daar … Lees meer
De fenomenale muzikanten Derek Trucks en Susan Tedeschi vormen de perfecte twee-eenheid.
Dat Barry Gibb één van de grootste songschrijvers is, weet iedereen. Ook zijn manier van zingen is bijzonder. Barry en zijn jongere tweelingbroers Robin en Maurice groeiden op in het Engelse Manchester. Er was altijd muziek in huis en vader Hugh Gibb was een professionele drummer. Samen zingen deden de broers van jongs af aan, … Lees meer
In de coulissen bekeek ik mezelf in een spiegel. Met mijn The Martin altsaxofoon en mijn Otto Link mondstuk. Ik was trots maar ik vond het ook doodeng. Ik speelde nog niet zo lang. Het geluid van de saxofoon vond ik magisch. En nu stond ik zelf op een podium. Voor mensen te spelen! Nadat … Lees meer
Ik ben al jaren fan van Lizz Wright. Van haar ontwapenende verschijning en haar diepe, gedragen stem. Haar Tiny Desk concert uit 2011 is er eentje om te onthouden. In haar Tiny Desk-concert roept Lizz Wright haar geliefde op om zich over te geven aan de liefde. Hit the Ground. Ondanks alle onzekerheid, stress en … Lees meer
Bruce Springsteen stáát ergens voor. Voor een heleboel dingen waar ik ook in geloof: eerlijkheid, mensen, samen de schouders eronder. Een beetje de Dirk Kuijt van de rockmuziek. Afgelopen jaar kwam Bruce ook regelmatig in het nieuws vanwege zijn kritiek op Trump. Hij maakte er zelfs een nummer over: Don’t tell me a lie and … Lees meer
Stop this train van John Mayer is niet alleen een heel mooi, maar ook een diepzinnig liedje. Gaat de tijd niet te snel?
De fluwelen toon van Ferdinand Povel herken je uit duizenden. In zijn heldere, breed geplaatste noten klinken rust en diepgang, maar ook lichtheid en swing. Povel wordt wereldwijd bewonderd om zijn ‘perfecte’ aanpak van het jazzidioom. Zijn melodisch meesterschap en harmonische fijnzinnigheid zijn ongeëvenaard. De van oorsprong Haarlemse saxofonist won in 2011 de Boy Edgar prijs — … Lees meer
Bij SRV denk ik aan die rijdende supermarkt die vroeger door de straat reed. Waarvan je aan het begin van de straat de bel al hoorde rinkelen. De SRV-man kende alle buurtkinderen bij de voornaam, bracht alles naar je voordeur wat je nodig had: verse boodschappen, roddels en wereldnieuws. Maar de letters SRV staan natuurlijk … Lees meer
Het was een goed idee om een paar dagen in San Francisco te logeren. Samen met zijn roadmanager en beste vriend Speedo had hij een prachtig plekje gevonden in Sausalito, een paar kilometer ten noorden van The Golden Gate Bridge. Vanaf hun woonboot in Waldo Point Harbor had hij een prachtig uitzicht over Richardson Bay, … Lees meer
Toen ik het liedje hoorde, stopte ik even. Ik haalde adem. De radio stond aan en al die tijd had ik onbewust een geluidsmuur gedoogd van dance, techno en ander radiogeweld. Het aangename geluid van Baby When You’re Gone overviel me, alsof je niet door hebt dat je buurman urenlang tegels staat te slijpen – … Lees meer
Ogen dicht? Oké. Dit moet je even horen. Komt-ie. Eerst een Hammond-orgel.Het gorgelt een beetje. Dat begint goed. Dan een mannenstem die door de kamer galmt. Is dat Ray Charles? Nee, deze jongen is zeventien en hij heet Steve Winwood. Dit is een live-opname uit 1967. Nog niet eens volwassen zingt hij hier Georgia on … Lees meer
Over Ascenseur pour l’échafaud (1958), de combinatie van film noir en de iconische soundtrack van Miles Davis.